filozofia

Art of True Living

Sztuka życia w zgodzie ze sobą.

01 — historia

Dlaczego powstało Art of True Living

Przez wiele lat próbowałam znaleźć odpowiedź na pytanie, kim właściwie jestem.

Interesowało mnie zbyt wiele rzeczy, by zmieścić się w jednej definicji. Twórczość, rozwój, podróże, muzyka, praca z ludźmi, głębokie rozmowy, zarządzanie projektami i codzienność.

Przez długi czas wydawało mi się, że powinnam wybrać jedną drogę. Dziś wiem, że nie muszę.

Art of True Living powstało z przekonania, że nie musimy wybierać między różnymi częściami siebie, aby żyć prawdziwie — i jest naturalnym owocem tej drogi.

02 — misja

Sztuka prawdziwego życia

Art of True Living to przestrzeń dla tych, którzy chcą żyć w zgodzie ze swoją naturą, wyrażać siebie w wielu wymiarach i tworzyć życie, które nie jest kopią cudzych oczekiwań.

Nie pokazujemy, jak idealnie żyć. Przypominamy, że można żyć w pełni.

Że nie trzeba amputować części siebie, aby przynależeć. Że można być całością.

Bo sztuka prawdziwego życia nie polega na stawaniu się kimś innym. Polega na odwadze bycia sobą.

„Przywilejem całego życia jest stać się tym, kim naprawdę jesteś."

Carl Jung

03 — integracja

Integracja

Integracja jest sercem Art of True Living. Nie wybieranie między różnymi częściami siebie — lecz robienie miejsca dla wszystkich.

Nie musimy wybierać między światem ducha a światem materii. Między intuicją a działaniem. Między miękkością a stanowczością. Między empatią a konkretnym podejściem do biznesu. Między twórczością a odpowiedzialnością.

Im bardziej próbujemy dopasować się do jednej definicji, tym bardziej tracimy kontakt ze sobą. Dopiero gdy przestajemy wybierać jedną część kosztem drugiej, pojawia się przestrzeń — przestrzeń na bycie sobą.

Dojrzałość nie polega na stawaniu się kimś innym. Polega na integrowaniu tego, kim już jesteśmy — na robieniu miejsca dla tych części, które są lekkie i tych, które są głębokie, dla tych, które marzą i tych, które działają.

Integracja to nie tylko przyjmowanie części, które lubimy. To także gotowość, by z łagodnością przyjrzeć się tym, które uznaliśmy za zbyt wrażliwe, zbyt intensywne, zbyt emocjonalne, zbyt ambitne, zbyt inne — i zapytać, co próbują nam pokazać.